[ داستان شمارهء ] : 80 و نيز شنيدم كه كليه اهالى فنصور و لامرى و كله و قاقله و صنفين نيز آدمخوارند اما آنها فقط دشمنان خود را از روى خشم و غضب مى خورند و اين عمل آنها از راه گرسنگى و سد جوع نيست . اين اقوام گوشت انسان را خشك كرده و با آن انواع تنقلات مىسازند و با شراب تناول مىكنند . [ داستان شمارهء ] : 81 حكايت مىكنند اهالى جزاير لجبالوس - كه عبارت از مجموعهء جزاير زيادى است به طول هشتاد فرسنگ - به سوى كشتىهاى بازرگانان رفته كالاى مورد احتياج خود را به طريق پاياپاى خريدارى مىكنند ، هرگاه به يكى از آنها كالائى داده شود قبل از آنكه عوض آن را از او بگيرند فورا از نظر ناپديد مىشود و ديگر به او دسترسى نيست . اما زمانى كه يك كشتى در دريا بشكند و يكى از سرنشينان كشتى - مرد يا زن - نجات يافته به خاك آنها قدم گذارد و لباس يا پارچه‌اى از كالاى خود را از آب گرفته در دست داشته باشد مردم جزيره آن را از او نمىگيرند زيرا رسم آنها چنين است كه از دست كسانى كه اجبارا به سرزمين آنها افتاده‌اند چيزى نمىربايند بلكه او را به خانهء خود مىبرند و از همان خوراكى كه خود مىخورند به او مىخورانند و خود به غذا دست نمىزنند تا مهمان سير شود سپس خود از باقىماندهء غذاى مهمان تناول مىكنند ، بالجمله رفتار خود را با مهمان بدين منوال ادامه مىدهند تا كشتى ديگرى به ساحل برسد چون كشتى را ديدند مهمان خود را به كشتى برده به اهالى